Edit kımıl kımıl | Türkçe Sözlük
Lexicographia
Türkçe Sözlük
☰
Lexicographia
Dictionaries
Login
Register
About
Contact
kımıl kımıl
1.
zarf
,
ağızlardan
, ► kıpır kıpır
"Keçi vurdum bayıra / Kımıl kımıl yayıla - Halk türküsü"